Το London Fields φαίνεται να είχε πολλές δυνατότητες. Η πλοκή είναι αρχικά πολύ ενδιαφέρουσα και η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και αισθησιακή, κάπως neo noirish. Με το ύφος και το σκηνικό των Άγγλων γκάνγκστερ, αρχικά μοιάζει με μια διασταύρωση ταινίας του Γκάι Ρίτσι και ενός graphic novel του Frank Miller. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά από λίγο. Η πλοκή γίνεται τυχαία...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ο Ιρλανδός (2019)
Σκορσεζική γκανγκστερική ταινία ,που θυμισε εποχες Νονου...ειναι μια τανια για μεγαλη οθονη...η ταινία επιδεικνύει επιδεξιότητα και δεξιοτεχνία σε τρομερό βαθμό. Αν και με ''χαλασε'' λιγο η τεχνολογία του de-aging ,η εικόνα, ήχος και ρυθμός είναι όλα στην πένα.Το να κάνεις μια ταινία 3μιση ωρών να μοιάζει στον θεατή σαν ταινία 2 ωρών θελει ''Σκορτσεζια''. Τι να πει κανεις για τη...