Η αλήθεια είναι ότι μία πολεμική ταινία έχει το κατάλληλο φόντο για να δείξει έντονα συναισθήματα και στιγμές. Πόνος, οργή, δυστυχία, γενναιότητα, ηθική, επιβίωση, όλα αυτά παλεύουν και στην πραγματικότητα αλλά και σε μία ταινία για να αποδοθεί το κλίμα του πολέμου. Η διαφορά είναι ότι στις περισσότερες σύγχρονες ταινίες, όπως και σε αυτή εδώ, όλα αυτά είναι καλογυαλισμένα, δηλαδή...
Παίζουν αξιολογοι ηθοποιοί και νεοι ταλαντούχοι ηθοποιοι σε μια πολύ κακογουστη ταινία, ενος αγνώστου σκηνοθέτη , Στα πρώτα πέντε λεπτά διεκοψα το φίλμ να παίζει. Απαράδεκτο ολο το στήσιμο Γεμίσαμε απο σκηνοθετίσκους και συγγραφίσκους σαν τον παραπάνω που σκηνοθέτησε αυτή την ταινία!! Απορώ πραγματικά ποιος ήταν χορηγός αυτής της αθλιότητας
Στο Όνομα της Φυλής (2012)
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...