Αν ήταν ένα ντοκιμαντέρ 45 λεπτών, θα έλεγα εντάξει, να το δούμε. Όταν γίνεται όμως μία ταινία διάρκειας μιάμισης ώρας... Θα πρέπει να αστειεύεστε! Η ταινία ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ - αυτό είναι γελοίο. Μία κλασική ταινία επιβίωσης, με έναν πρωταγωνιστή, σε ένα στατικό σημείο για 45 λεπτά. Τουλάχιστον σε ταινίες όπως ο Ναυαγός υπήρχε μία σκηνοθεσία, μία εξέλιξη και μία βασική...
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το κύριο θέμα μας εδώ δεν είναι το skating αλλά η ανισότητα και η θέση της γυναίκας στις μη αναπτυγμένες χώρες όπως η Ινδία. Το μικρό χωριό που είναι το μέρος όπου εξελίσσεται όλη η ταινία είναι ιδανικό για την ανάδειξη και την ανάπτυξη αυτών των θεμάτων. Το ύφος της και τα σκηνικά την κρατάνε μακριά από το hollywood, ωστόσο το τέλος με τον τρόπο...
Μετά (2019)
Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...