Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Η σοβαρή κριτική μιας ταινίας σαν αυτήν ή η αξιολόγησή της με αστέρια είναι αστεία, εκτός αν τη συγκρίνουμε με άλλες του είδους της ... σε αυτήν την περίπτωση θα της έδινα 10. Πρόκειται για μια χαζή κωμωδία στην οποία πρέπει να αναστείλετε συνεχώς τη δυσπιστία. Όπως όλα οι υπόλοιπες του είδους, προσπαθεί απλώς να φέρει λίγη φρεσκάδα στο τραπέζι ... και κατά τη γνώμη μου, το πετυχαίνει Παρουσιάζε...
Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017)
Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...