Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Μην Εμπιστεύεσαι Κανέναν (2012)
Αν έχετε δει την Τριλογία του Bourne και μετά δείτε αυτό εδώ, θα απογοητευτείτε σοβαρά. Είναι μια πολύ φτωχή εκδοχή! Αυτή η ταινία προσπαθεί να είναι ό, τι ήταν η σειρά Bourne - αλλά αποτυγχάνει θεαματικά. Κάθε στοιχείο αυτής της ταινίας που συνδυάζεται για να φτιάξει το σύνολο της αξίζει κακής κριτικής. Η ιστορία είναι ερασιτεχνική. Όταν φτάσετε στο τέλος της ταινίας, θα θυμάστε...