Alex D. Linz - Ταινίες
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Χάρη σε πολλές αρνητικές κριτικές, οι ελπίδες μου για την απόλαυση αυτής της ταινίας ήταν πολύ μικρές ..... έτσι, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη ότι η ταινία ήταν, τουλάχιστον, διασκεδαστική. Ναι, δεν ήταν δύσκολο να μαντέψει κανείς την ανατροπή κοντά στο τέλος, αλλά ήταν μια ευχάριστη και τίμια ταινία. Μου θύμισε παλιές ταινίες, ταινίες κατασκοπείας τύπου δεκαετίας του '50 και '60...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...