Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...
Μάβκα: Το Ξωτικό του Δάσους (2023)
Περιέργως, έμαθα για αυτήν την ταινία μόλις είδα την αφίσα. Λατρεύω όλα τα πράγματα στη φύση και το πράσινο, οπότε έψαξα το τρέιλερ και μου θύμισε πολύ την αγαπημένη μου ταινία της Disney «Tangled» με πολλούς τρόπους. Αποφάσισα λοιπόν να τη παρακολουθήσω. Δεν ήξερα τίποτα για την ιστορία ή τον πολιτισμό στον οποίο βασιζόταν. Και πρέπει να πω ότι μου άρεσε πολύ τελικά. Δεν είναι...