Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
Υπόθεση 39 (2009)
Ήταν μια ωραία μικρή έκπληξη για εμένα, έναν μεγάλο θαυμαστή ταινιών τρόμου. Δεν βασίστηκε στο "πηδάω από τον φόβο μου" από το οποίο εξαρτώνται τόσες πολλές ταινίες τρόμου, αν και είχε μερικά τέτοιες σκηνές. Δημιούργησε μια πολύ ανατριχιαστική ατμόσφαιρα που κράτησε μέχρι το τέλος. Έχετε υπόψη οτι η ταινία θα μπορούσε να υποστηριχθεί με καλύτερη ηθοποιία (μιλάω για τη Renee) και...