Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...
Crazy, Stupid, Love (2011)
Από τις πιο κλασικές ρομαντικές κομεντί της τελευταίας δεκαετίας με την κλασσική συνταγή των παράλληλων ρομαντικών ιστοριών που κάποια στιγμή όλες συσχετίζονται μεταξύ τους και της ύπαρξης μεγάλων ονομάτων του κινηματογράφου ταυτόχρονα. Εδώ έχουμε παρέλαση με steve carell, ryan gosling, julianne moore, kevin bacon, emma stone, marisa tomei... Πραγματικά δεν ξέρεις ποιον να θαυμάσεις...