Μια ακόμη ταινία για τον γνωστό μύθο του Εξκάλιμπερ και του βασιλιά Αρθούρου. Η αλήθεια είναι οτι η Warner Bros έκανε μια εντυπωσιακότατη παραγωγή εδώ. Για μια ακόμη φορά, η εφαρμογή του αμερικανικού μοντέλου σε μια ευρωπαϊκή και - ειδικά εδώ μια πολύ παλιά - ιστορία, δεν είναι επιτυχής από ιστορική πλευρά, αλλά με τη δράση και τα εφέ καταφέρνει να κερδίσει. Ο Τζουντ Λο στον ρόλο...
Sex και ίντριγκες παντού κάνουν το σενάριο ανύπαρκτο και τη θέαση εύκολη για τους εύκολους και αβάσταχτη για τους δύσκολους. Στο συνηθισμένο μοτίβο των ελληνικών ταινιών αυτού του τύπου, η ταινία δεν έχει τίποτα να προσφέρει πέρα από την αναγνωρισιμότητα (πλέον) των πρωταγωνιστών και ελάχιστες παροδικές στιγμές χιούμορ. Είναι δύσκολο να το δεις, ακόμα και τη πρώτη φορά
Γκοτζίλα (1998)
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...