Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...
Είναι όλα τόσο λάθος. Στο τρέιλερ έχουν κρατήσει μόνο τις σκηνές δράσης, οι οποίες είναι ελάχιστες στη ταινία καθώς η όλη της εξέλιξη είναι τόσο αργή και αδιάφορη με τον Μαρκ Στρονγκ στον ρόλο του διαπραγματευτή να κάνει ακόμα πιο τραγική τη κατάσταση υπνηλίας. Πραγματικά αδιάφοροι και όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες (δεν εξαιρώ κανέναν μα κανέναν). Βασισμένη στην αληθινή ιστορία...
Τα Παιδιά Των Ανθρώπων (2006)
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτή τη ταινία... Τον εξαιρετικό Κλάιβ Όουεν στη καλύτερη εποχή της μέχρι τώρα καριέρας του; Το απίστευτο (διασκευασμένο) σενάριο που έχει τα πάντα, από δράμα μέχρι επιστημονική φαντασία; Το καταπληκτικό μοντάζ με το καταπληκτικό μονόπλανο που διαδραματίζεται μέσα στο αυτοκίνητο; Σκηνοθεσία; Φωτογραφία; Ένα πραγματικό κινηματογραφικό έπος, ατυχές δυστυχώς...