Κακή ταινία, κλασική φλατ άχαρη ερμηνεία από Κέβιν Κόστνερ και ένας κάκιστος Χαρλεστον ο οποίος είναι ο ηθοποιός "κάπου τον έχω ξαναδεί αυτόν, γνωστός είναι". Σκηνοθεσία για ύπνο με το ζόρι κρατούσα τα μάτια μου ανοιχτά 7 η ώρα το απόγευμα, πλοκή ανύπαρκτη χάνοντας σε αρκετά σημεία το κεντρικό νόημα της η οποία ήταν η ιστορία Μποντ και Κλαντ
Παραμυθάκι, αλλά τουλάχιστον ευχάριστο παραμυθάκι καθώς έχουμε δει χειρότερες μεταφορές υπερηρώων της DC Comics στη μεγάλη οθόνη. Γενικά, η ταινία είναι προσεγμένη, με πολλά δυνατά εφέ, δύο λαμπερούς (για το σενάριο) ήρωες και πολλές ιδανικά πλασμένες αμαζόνες! Το σενάριο, ομολογώ, είναι αρκετά ευφάνταστο αν και προβλέψιμο από ένα σημείο και μετά, όπως συνηθίζεται σε ταινίες τέτοιου...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....