Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...
Ο πόλεμος έχει σχεδόν τελειώσει, πιθανότατα μέσα σε 2-3 εβδομάδες και υπάρχουν μόνο 5 τύποι σε ένα άρμα μάχης που εξουδετερώνουν όσους από τους Γερμανούς έχουν μείνει. Και ξαφνικά τα πάντα εξαρτώνται από αυτούς. Συγκεκριμένα, μια μονάδα με μάγειρες και μηχανικούς μένει ανυπεράσπιστη και, αν χτυπηθεί από τους Γερμανούς, ολόκληρη η μεραρχία θα διαλυθεί. Και όλοι γνωρίζουμε τι θα μπορούσε...
127 Ώρες (2010)
Αν ήταν ένα ντοκιμαντέρ 45 λεπτών, θα έλεγα εντάξει, να το δούμε. Όταν γίνεται όμως μία ταινία διάρκειας μιάμισης ώρας... Θα πρέπει να αστειεύεστε! Η ταινία ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ - αυτό είναι γελοίο. Μία κλασική ταινία επιβίωσης, με έναν πρωταγωνιστή, σε ένα στατικό σημείο για 45 λεπτά. Τουλάχιστον σε ταινίες όπως ο Ναυαγός υπήρχε μία σκηνοθεσία, μία εξέλιξη και μία βασική...