Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Hunter Killer (2018)
Τι να πούμε τώρα για αυτή την ταινία... Τίποτα γιατί και αυτή δεν έχει να μας πει τίποτα. Μία γνωστή χιλιοειπωμένη ιστορία και μάλιστα κακώς ειπωμενη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η Αμερική ενάντια στη Ρωσία και όπως πάντα η Ρωσία φταίει δίνοντας έτσι στο hollywood για ακόμα μία φορά την ευκαιρία να εξυμνήσει το μεγαλείο της Αμερικής. Την ταινία είναι απολύτως χάλια ειδικά όταν έχεις...