Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Παρόλο που η ταινία έχει έναν εκπληκτικό υπερφυσικό τόνο και υπάρχει μια ανατροπή (αν και ήπια), μην περιμένετε να είναι σαν το "Η Έκτη Αίσθηση". Αντί να επικεντρωθούμε στο εάν το αγόρι είναι πραγματικά ή όχι η μετενσάρκωση του Σον, μπορούμε να καταλάβουμε περισσότερα από την ταινία προσπαθώντας να συμπάσχουμε με την Άννα, με αυτά που σκέφτεται και ζει. Δεν πρέπει να χάσετε φυσικά,...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....