Μια ταινία μπορεί να αφήσει αισθήματα με πολλούς τρόπους - χαρά, λύπη, έκπληξη ή οτιδήποτε άλλο - αλλά ο κοινός παρονομαστής των καλών είναι ότι όταν σβήνουν τα φώτα, νιώθεις ικανοποιημένος, οτι άξιζε το ταξίδι. Δεν ένιωσα όμως έτσι όταν τελείωσε η ταινία. Ναι, το νόημα το πιάσαμε: ένας ντετέκτιβ που ασχολείται με μια υπόθεση δολοφονίας μπορεί να αποκτήσει εμμονή. Είναι το βάρος...
Ο Μάκης Παπαδημητρίου είναι πολύ καλός εδώ και ομολογουμένως του πάει ο ρόλος (και φυσιογνωμικά) αυτός. Άλλωστε, αυτός κρατά την ταινία μόνος του στα χέρια του, οι υπόλοιποι είναι απλά κομπάρσοι. Η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όσο και το τέλος (πράγμα σπάνιο, αλλά ποιός δεν θα θελε να μάθει τι απέγιναν οι δύο πρωταγωνιστές) αλλά υπάρχουν υπερβολές. Υπάρχει πολύ γυμνό (άχρηστο)...
Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού (2001)
Εδώ έχουμε μια διασκεδαστική ιστορία εγκλήματος που διαδραματίζεται το 1939 με ωραία ατμόσφαιρα και χρώματα και το γνωστό εκκεντρικό χιούμορ του Γούντι Άλεν. Αν δεν έχετε δει την ταινία, θα αναρωτιέστε ίσως τι είναι αυτός ο Πράσινος Σκορπιός... Λοιπόν, ο τίτλος όπως θα καταλάβετε, μικρή σημασία έχει. Αν σας αρέσουν οι κόντρες μεταξύ ανδρών και γυναικών, θα τη λατρέψετε καθώς ο Άλεν...