Από τις ελάχιστες καλές ταινίες του Κόλιν Φάρελ. Όχι οτι φταίνε οι ταινίες, αλλά δεν τον λες και χαρισματικό ηθοποιό. Είναι σαφώς καλύτερος σε ταινίες που δεν παίζει τον εκτελεστή ήρωα, αλλά σε περισσότερο δραματικές, όπως αυτή εδώ, Ο Δικηγόρος ή το Η Μαγική Ομπρέλα. Η ταινία διαδραματίζεται κατά την διάρκεια ενός ιδιαίτερου πολεμικού θέματος (και μόνο γι αυτό, αξίζει μια ευκαιρία),...
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτή δεν είναι μια «εύκολη» ταινία. Το Ναχίντ είναι ένα ωραίο παράθυρο στη ζωή μιας γυναίκας στην ιρανική κοινωνία, αλλά είναι επίσης ένας ευαίσθητος προβληματισμός για τα διλήμματα και τις κρίσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ανεξάρτητα από τον πολιτισμό μας. Υπάρχει ένα είδος καταπιεστικής ατμόσφαιρας σε αυτή...
Ο Δρόμος (2009)
Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...