Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Για όσους δεν το γνωρίζουν πρόκειται για τη συνέχεια της ταινίας του 2005 Ταξιδιώτες της Συμφοράς με πρωταγωνιστές πάλι τον Ice Cube και τη Nia Long. Όσοι λοιπόν έχουν δει την ήδη μέτρια πρώτη ταινία θα διαπιστώσουν ότι σε αυτό το σίκουελ δεν υπήρχε καμία πρόοδος. Μία ακόμη οικογενειακή ταινία βασισμένη σε ένα πολυπαιγμενο σενάριο με απολύτως προβλέψιμη εξέλιξη. Από την άλλη αν...
Ηλέκτρα (2005)
Η Ηλέκτρα δεν είναι τέλεια, ο διάλογος είναι χαζός, η πλοκή είναι μάλλον ελαφριά και προσπαθεί λίγο να ανακάμψει με παιδικές αναδρομές και εσωτερική ψυχική αναζήτηση, με μια μάλλον άσκοπη υποπλοκή και ενώ ήταν εντυπωσιακά χορογραφημένη η τελική αναμέτρηση. Ωστόσο, είναι μια οπτικά κομψή ταινία με εξαιρετική κινηματογράφηση, φανταστικές τοποθεσίες, κοστούμια με έμπνευση και διασκεδαστικά...