Την είδα χθες. Δε ξέρω από που προκύπτει αυτό το 6.7 της βαθμολογίας. Οι βασικοί χαρακτήρες ήταν σχεδόν αδιάφοροι, ακόμα και ο Χόπκινς υποτονικός. Η πρωταγωνίστρια Τζούλια Στάιλς σαν να μην υπήρχε στη ταινία. Το μόνο αξιοσημείωτο νομίζω ήταν το βαρύ mood της ταινίας, το οποίο λόγω του καιρού που εξελισοταν η ταινία, ήταν όντως "βαθύ" δραματικό
Όσο και αν μου άρεσε αυτή η τριλογία και αυτή η ταινία, πραγματικά εύχομαι να μπορούσαν να προσεγγίσουν περισσότερο στην αρχική έκδοση του 1968. Καταλαβαίνω ότι αυτά είναι prequels, αλλά αν πρόκειται να συνεχίσουν με αυτά, τότε προτείνω να το πάνε χίλια χρόνια ή περισσότερο μετά, λίγο πριν από την άφιξη του Heston στο πρωτότυπο κλασικό του 1968. Η συγκεκριμένη, είναι μια καλή ταινία....
Το Κόκκινο Σπουργίτι (2018)
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...