Και να φανταστείτε οτι νόμιζα πως το remake του 2006 ήταν κακό... Αυτό εδώ το κάνει να μοιάζει με σούπερ ταινία! Σοβαρά παιδιά, αυτή η ταινία δεν είχε ποιοτική πλοκή, σενάριο ή σκηνοθεσία. Οι χαρακτήρες ήταν εξαιρετικά κακοί και αχώνευτοι και δεν είχαν βάθος. Οι σκηνές τρόμου ήταν κλισέ και καθόλου πρωτότυποι. Είναι εντελώς αντίθετο από το κλασικό που λατρέψαμε το 1974. Το πρωτότυπο...
Το Δεκα Δολοφονοι για τον Ντετεκτιβ Μαρλοου είναι μια μεγάλη γιορτή της απόλυτης πρωτοτυπίας του Ρόμπερτ Μίτσαμ. Αναγγέλλει επίσης την άφιξη του Ντικ Ρίτσαρντς ως υποσχόμενου νέου αμερικανικού σκηνοθέτη. Την ημέρα που το είδα, βρήκα τον εαυτό μου να περιγράφει ατάκες από σκηνές σε φίλους Είναι πράγματι, η πιο υποβλητική από όλες τις αστυνομικές ταινίες που γυρίστηκαν αυτή την εποχή...
Hancock (2008)
Μια χαριτωμένη ιστορία ενός σύγχρονου σούπερ ήρωα, που από μέθυσος και καταστροφικός, γίνεται ο κλασικός αγαπημένος από τον κόσμο ήρωας. Η ταινία ξεκινά καλά (όσο καλά μπορεί να ξεκινά μια ταινία που ο σούπερ ήρωας είναι ο Γουίλ Σμιθ), αλλά κάπου στη μέση, όταν αποδεικνύεται ότι και η Σαρλίζ Θέρον είναι αντίστοιχα του ίδιου είδους σούπερ ηρωίδα με τον Χάνκοκ, τα πράγματα μπερδεύουν...