Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Μου άρεσε πολύ το Μπετόβεν. Φυσικά δεν είναι τέλειο, έχει ένα ανόητο τέλος, η πλοκή έχει κάποια ανούσιασημεία και το σενάριο ήταν κάπως αδύναμο. Ωστόσο, είναι μια γοητευτική, διασκεδαστική οικογενειακή ταινία. Δεν είναι τέλειο, αλλά έχει μια αίσθηση διασκέδασης. Ο Charles Grodin είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός, και μου άρεσε η ερμηνεία του εδώ, και ο Dean Jones φαίνεται...
Το Γεράκι του Φυστικοβούτυρου (2019)
Ένα πρωτότυπο όνομα ταινίας, ένα ενδιαφέρον καστ ηθοποιών, και μια χημεία μεταξύ των τελευταίων, που δημιουργούν μια πραγματικά αξιόλογη προσπάθεια... Στα υπέρ της ταινίας η έμμετρη χρήση συναισθηματισμων. Ταινία κοινωνική, συνάμα κωμική, δρόμου, μα κυρίως υλικό για κοινωνικό προβληματισμό... Όλα τα χαρισματικα παιδιά, είναι παιδιά που έχουν δικαίωμα στο όνειρο... Μέσα από την προσοχή...