Πολύ όμορφη ταινία, με συναίσθημα και αισιοδοξία. Γι ακόμη μία φορά ο Κλιντ Ιζγουντ δείχνε την αξία του και πόσο μεγάλος ηθοποιός αλλά και σκηνοθεσία είναι. Εμένα προσωπικά που την είδα στις τέσσερις το πρωί μου έφτιαξε την υπόλοιπη μέρα και ας ήμουν κλινήρης . Θέλουμε και άλλες τέτοιες ταινίες για να δούμε πάλι την ζωή με θετικό μάτι. Συγχαρητήρια και θα την έβλεπα άνετα ξανά και...
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...