Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Αυτή η ταινία είναι μια βύθιση στη ζωή σε μια από τις μονές του Αγίου Όρους. Η απομονωμένη μοναχική ζωή γεμάτη αυθεντικούς χαρακτήρες και καθημερινούς αγίους βγαίνει στην οθόνη κάτω από τα περιβλήματα των εγκόσμιων προτεραιοτήτων μας. Αυτό που προκύπτει είναι μια συναρπαστική περιγραφή ενός εντελώς απαράμιλλου τρόπου ζωής μέσα σε μια ακμάζουσα μοναστηριακή κοινότητα στα μέσα του...
Το Δείπνο του Βοσκού (2020)
Ταινία βάλσαμο για τις ταλαίπωρες ψυχες μας! Ταύτιση και αγωνία γι αυτα που δε φαίνεται να μας απασχολούν και στο τέλος ελπιδοφόρος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ μας ανταμείβει με το φως και την υπεροχή του πανω στον υλικό μάταιο κόσμο. Πρωτοτυπες ερμηνείες και ρυθμός που ενώνει τους χαρακτήρες μέχρι το υπερβατικό σημείο του θανάτου! Συγχαρητήρια! ❤️