Θα έλεγα ότι εκτίμησα την ταινία, περισσότερο από ό,τι μου άρεσε στην πραγματικότητα. Συνοδεύεται από μια άλλη πολύ καλή ερμηνεία της Jodie Comer, η οποία είναι σχεδόν σε κάθε σκηνή. Ωστόσο, την υποστηρίζει επιδέξια ο Φράι, ο οποίος εγκαταλείπει τις συνηθισμένες κωμικές στάσεις του για κάτι πιο σοβαρό. Το πραγματικά ισχυρό δευτερεύον καστ περιλαμβάνει επίσης ρόλους για την Κάθριν...
Να πω κι εγώ με τη σειρά μου οτι δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τον Ντάουνι Τζούνιορ ως ηθοποιό, ωστόσο εδώ έχει έναν αξιοπρεπή ρόλο, σε σχέση με το Avengers και το Iron Man, όπου και σαν χαρακτήρας και σαν ηθοποιός είναι για τα πανηγύρια. Φυσικά ο Ρόμπερτ Ντιβάλ ως ο δικαστής δικαίως κλέβει τη παράσταση και σίγουρα πρόκειται για μια δυνατή δραματική ταινία με ένα μη συνηθισμένο και έξυπνο...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....