Πολύ καλή ταινία από τις καλύτερες που έχω δει και μάλιστα την έχω δει σε μικρή ηλικία. Η μουσική άριστη από την αρχή του έργου σε κάνει να θέλεις να δεις το έργο με χίλια. Οι ηθοποιοί και αυτοί πολύ καλοί. Δεν έχω δει τον Νικ Νολτε σε πολλές ταινίες αλλά σε αυτή και στις 48 ώρες είναι υπέροχος. Την είχα δει μικρός στον κινηματογράφο και ήθελα να τη δω ξανά και πρόσφατα μετά από...
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Crazy, Stupid, Love (2011)
Από τις πιο κλασικές ρομαντικές κομεντί της τελευταίας δεκαετίας με την κλασσική συνταγή των παράλληλων ρομαντικών ιστοριών που κάποια στιγμή όλες συσχετίζονται μεταξύ τους και της ύπαρξης μεγάλων ονομάτων του κινηματογράφου ταυτόχρονα. Εδώ έχουμε παρέλαση με steve carell, ryan gosling, julianne moore, kevin bacon, emma stone, marisa tomei... Πραγματικά δεν ξέρεις ποιον να θαυμάσεις...