Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Η ατμόσφαιρα είναι βαθιά σκοτεινή με μια μεσαιωνική εκμετάλλευση Ρώσων εργατών σε ένα απαρχαιωμένο εργοστάσιο στα προάστια μιας μικρής βιομηχανικής πόλης. Αν δεν έχετε γεννηθεί με ασημένια κουτάλια στο στόμα σας ή δεν πάσχετε από επιδεινωμένο αυτισμό, θα πρέπει να βρεθείτε αμέσως σε ενσυναίσθηση με αυτό το πλήθος εργατών χωρίς ελπίδα, που επαναστατούν κυρίως λόγω έλλειψης επιλογής...
Γλυκιά Καταστροφή (2023)
Απλά ξεχάστε το ομώνυμο βιβλίο (Γλυκιά καταστροφή, McGuire's, 2011)... η ταινία ήταν μια τόσο απροσδόκητη έκπληξη. Μια τέλεια ρομαντική κομεντί με ικανοποιητική απόλαυση. Οι άνθρωποι τρελαίνονται που δεν είναι σαν το βιβλίο, το καταλαβαίνω. Αλλά αν πάρετε αυτή την ταινία μόνη της, ήταν μια έκρηξη, ξεκαρδιστική και πολύ ευχάριστη για όσους από εμάς απλώς μας αρέσει μια ταινία που...