Η κύρια διαφορά αυτής της ευρωπαϊκής ταινίας είναι ότι ο ήρωας (ο διεφθαρμένος ήρωας) δεν μοιάζει καθόλου με τον Ράμπο, επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευγλωττία του για να χειραγωγήσει τα πράγματα σε ένα σύστημα όπου κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν. Η σωματική βία είναι ελάχιστη στην ταινία. αλλά ο διάλογος και οι καταστάσεις είναι πραγματικά έντονες. Υπάρχουν κάποιες...
Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ταινία ακόμα κι αν είναι αρκετά επιφανειακή. Μερικές φορές, η ταινία φαίνεται να υποτιμά κάποιες ιδέες για μερικά σημαντικά θέματα και γι' αυτό μπορώ να πω πως απογοητεύτηκα κάπως. Η αρχή ξεκινά πολύ καλά, αλλά μετά γίνεται λίγο επιφανειακή και γινόμαστε σαν ηδονοβλεψείς σε αυτόν τον κόσμο. Κάποιες ιδέες χρειάζονταν περισσότερη ανάπτυξη, κατά τη γνώμη μου,...
Ένα Ψάρι που το Έλεγαν Γουάντα (1988)
Είναι όντως μία πανέξυπνη ανεπανάληπτη κωμωδία της δεκαετίας του 80 την οποία την ξαναείδα σήμερα μετά από πολλά χρόνια στην ΕΡΤ2. Απολαμβάνοντας σε όλη τη διάρκεια της τους χαρακτήρες, τις ατάκες και τις αστείες καταστάσεις, δεν δίνεις καμία σημασία στην πλοκή που τελικά καμία σημασία δεν έχει. Πραγματικά πρόκειται για μία αξιολάτρευτη βρετανική κωμωδία και αν για κάποιο λόγο δεν...