Η Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς ξεπερνά όλες τις προσδοκίες και φέρνει κάτι νέο στο προσκήνιο που δεν έχει ξαναδεί ο ελληνικός κινηματογράφος. Μαύρη κωμωδία, δράμα, Noir. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης συγχωνεύει με επιτυχία όλα αυτά τα είδη σε μια ταινία που έχει εκτελεστεί και ερμηνευτεί εξαιρετικά, έτοιμη να εμπνεύσει μια νέα γενιά δημιουργών ταινιών. Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Μάρλεϊ. Ένας Μεγάλος Μπελάς (2008)
Όταν πρόκειται να δω τους Ουίλσον και Άνιστον στην ίδια ταινία, έχω υψηλές προσδοκίες. Αλλά αυτή η ταινία είναι η χειρότερη ταινία που έχω δει εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή η ταινία μας δείχνει έναν άθλιο σκύλο που συμπεριφέρεται άσχημα για 1½ ώρες σε συνδυασμό με κακή ερμηνεία από τους - κατά τα άλλα ταλαντούχους - ηθοποιούς και μια ιστορία, τόσο βαρετή που δεν θα το πιστεύετε. Όταν...