Από τις καλύτερες παραγωγές με σχέση την επίθεση των Αμερικανών στο Ιράκ. Το πρώτο μισό της ταινίας είναι αρκετά ενδιαφέρον και δημιουργεί αγωνία και μυστήριο για το τι συμβαίνει και τι θα δούμε. Στη συνέχεια τα πράγματα περιπλέκονται καθώς μπλέκονται πολλοί στην υπόθεση και κάποια στιγμή δεν ξέρεις ποιός είναι με το μέρος ποιού. Ο Ματ Ντέιμον ως πρωταγωνιστής έχει τον ρόλο του...
Αν μπορούσα να βάλω περισσότερο από 5 θα το έκανα. Το παρακολούθησα για πρώτη φορά απόψε και κατέληξα οτι πρόκειται για ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ. Κρίμα που έχασε το Όσκαρ. Για ένα αριστούργημα 96 λεπτών που σε αφήνει άφωνο, πιθανόν θα κλαίτε στα 80 από αυτά. Δείτε κάτι τέτοιο και μετά σκεφτείτε για το αν πρέπει να παραπονιέστε για το πόσο κακή είναι η ζωή. Τίποτα δεν συγκρίνεται...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...