Ο Jenkins σκηνοθετεί την προσαρμογή του μυθιστορήματος του '70 του James Baldwin και αυτή γίνεται μια κινηματογραφική ιστορία αγάπης που ακούει την καρδιά, με μια σκληρή αλλά τρυφερή αλήθεια που με άφησε να κλαίω και να χαμογελάω. Πρόκειται για μια καταπληκτική ταινία, τόσο οσμηρή όσο αισθησιακή, διασυνδέοντας αδιάκριτα κοινωνικά ρεαλιστικά θέματα προκατάληψης, καταπίεσης και φυλάκισης...
Το μόνο καλό με αυτή τη ταινία είναι πως αποδεικνύεται πατάτα από τα πρώτα πέντε λεπτά και σε βγάζει από τον κόπο να παρακολουθήσεις την υπόλοιπη. Πραγματικα΄ δεν υπήρχε λόγος για να γυριστεί αυτή η ταινία. 100% προβλέψιμη, χωρίς συμπαθείς χαρακτήρες, καμία ανατροπή, καμία αγωνία, όλα είναι κλισέ, όλα είναι για γέλια. Ατάλαντη η Jessica Chastain με έναν αόρατο ρόλο να το επιβεβαιώνει...
Λίβανος (2009)
Σίγουρα, αυτή η ταινία έχει μια καινοτομία. Η άποψη των πραγμάτων του διοικητή του τανκ και το κλειστοφοβικό εσωτερικό του άρματος. Αλλά αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει ουσιαστική ανάπτυξη χαρακτήρων και καμία αλλαγή σκηνής. Το βασικό μήνυμα είναι ο πόλεμος είναι η κόλαση, αλλά αυτό το έχουμε δει πολλές φορές πριν. Ουσιαστικά, είναι 90 λεπτά διαφόρων σκηνών βρώμικων ανδρών που παραπονιούνται,...