Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
Ο Τιμωρός (2004)
Προσωπικά θεωρώ οτι είναι η καλύτερη ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel και ίσως τη τελευταία καλή ταινία εκδίκησης στα πρότυπα που καθιέρωσε σε τέτοιου είδους ταινίες ο Arnold Schwarzenegger τη δεκαετία του '90. Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ, έχει τα πάντα, δράση, δράμα, αγωνία, γέλιο και φαντασία και όλα αυτά τυλιγμένα σε μια υπέροχη σκοτεινή και παρακμιακή...