Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Η Αρπαγή (2008)
Ο Λίαμ Νίσον σε έναν ρόλο, όχι τόσο συνηθισμένο γι αυτόν μέχρι τότε, αλλά σε έναν πολύ συνηθισμένο χολιγουντιανό ρόλο: ένας πρώην πράκτορας του οποίου η οικογένεια απειλείται από εγκληματίες. Φυσικά, όντας υπερήρωας, θα καταφέρει να σωθεί ο ίδιος από τις πιο απίθανες καταστάστεις, να σώσει όλους τους καλούς και να σκοτώσει όλους τους κακούς! Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια καλοστημένη...