Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...
Όταν κοιτάζω τις βαθμολογίες φαίνεται ότι αυτή είναι η καλύτερη ταινία από τη σειρά Mission Impossible, αλλά αφότου την παρακολούθησα οφείλω να καταλήξω στο αντίθετο. Όλοι γνωρίζουμε ότι η "αποστολή" θα είναι σχεδόν "αδύνατη" σε κάθε μία από αυτές τις ταινίες και ότι πάντα στο τέλος θα την φέρουν εις πέρας, επομένως είμαστε εξοικειωμένοι με την υπερβολή και το δράμα στα Επικίνδυνη...
Οι Δύο Πάπες (2019)
Ένα πολύ έξυπνο δημιούργημα. Και οι δύο ερμηνείες των πρωταγωνιστών δείχνουν μια περίπλοκη, μερικές φορές συγκρουόμενη ανθρωπότητα με συγκινητικό και προκλητικό τρόπο. Ο Χόπκινς, ως ο ακαδημαϊκός Βενέδικτος XVI που συνειδητοποιεί ότι δεν αισθάνεται πλέον ικανός - για διάφορους λόγους - να παραμείνει Ποντίφικας και ο Pryce ως Καρδινάλιος Μπερογκόλιο με τον οποίο έχει ελάχιστα κοινά...