Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Καταρχάς οσον αφορά τον τίτλο της ταινίας δεν υπάρχει καμία μεγάλη ληστεία. Η ληστεία γίνεται σε μία μικρή τράπεζα και ήταν τελείως αποτυχημένη. Αναρωτιέμαι αν αυτός που σκαρφίστηκε τον ελληνικό τίτλο μπήκε καν στον κόπο να δει την ταινία. Του Αντριεν Μπρόντι δεν του πάει ο ρόλος του κακού ούτε του εγκληματία. Τα πήγαινε μία χαρά μέχρι τη στιγμή της ληστείας. Σε ότι αφορά το...
Όλοι οι Δρόμοι Οδηγούν στη Ρώμη (2015)
Δεν χρειάζεται να αποκαλύψουμε τίποτα από τη πλοκή, αφού η όλη ιστορία είναι απολύτως προβλέψιμη από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο είναι γεμάτη απίθανες καταστάσεις, σχεδόν προσβλητικά στερεότυπα και κλισέ και μια εντελώς ανέμπνευστη σκηνοθεσία, κάνουν την ταινία ανυπόφορη να την παρακολουθήσετε, εκτός αν μπορείτε να απολαύσετε ανόητες στιγμές και σκηνές....