Ειναι μια απο τις ταινιες η οποια απο την αρχη μεχρι και το τελος κρατα τον θεατη σε αγωνια.Παραλληλα ομως θα μπορουσα να πω πως διατηρει και μια μικρη δοση παθους.Με λιγα λογια,παρακολουθειται ευχαριστα,χωρις να περιεχει σκηνες πορνο και βιας.Βασικα,για να πω την αληθεια,σε εμενα μου αρεσε τοσο πολυ που μολις την πρωτοειδα στην τηλεοραση,αμεσως την επομενη ημερα ετρεξα να την αγορασω...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....