Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Πολύ όμορφη ταινία, με συναίσθημα και αισιοδοξία. Γι ακόμη μία φορά ο Κλιντ Ιζγουντ δείχνε την αξία του και πόσο μεγάλος ηθοποιός αλλά και σκηνοθεσία είναι. Εμένα προσωπικά που την είδα στις τέσσερις το πρωί μου έφτιαξε την υπόλοιπη μέρα και ας ήμουν κλινήρης . Θέλουμε και άλλες τέτοιες ταινίες για να δούμε πάλι την ζωή με θετικό μάτι. Συγχαρητήρια και θα την έβλεπα άνετα ξανά και...
Πατέρας και Κόρη (2015)
Πραγματικά δεν έχω λόγια γι αυτή τη ταινία. Ποτέ δε συμπαθούσα τον Ράσελ Κρόου - σαν ηθοποιό φυσικά - κι ομολογώ πως αυτή εδώ η ταινία δεν με έκανε να τον συμπαθήσω περισσότερο. Αν εξαιρέσουμε αυτό το υποκειμενικό θέμα ΜΟΥ, η ταινία είναι καταπληκτική καθώς αγγίζει οποιονδήποτε είχε οποτεδήποτε προβλήματα στην οικογένεια (και ποιός δεν είχε δηλαδή!). Το δάκρυ τρέχει άφθονο (και...