Μια ταινία που μόνο Αμερικάνοι μπορούν να τη δουν και μάλιστα όχι οποιοιδήποτε, αλλά αυτοί που είναι σχετικοί με τα lobbies και την οικονομία. Θέτοντάς το αντίστροφα, αυτή η ταινία δεν είναι για κανέναν άλλον, εκτός από κάποιους Αμερικανούς! Ατέλειωτοι διάλογοι, δύσκολοι διάλογοι και έννοιες, ονόματα και ορολογίες που μόνο ένας Αμερικανός πολιτικός μπορεί να καταλάβει. Τη κλείνεις...
Να ξεκινήσουμε λέγοοντας ότι οι ηθοποιοί έδειξαν μερικές πολύ καλές ερμηνείες και μπορώ να καταλάβω πως προέκυψαν οι υποψηφιότητες αλλά και τελικά τα βραβεία (αν άξιζαν να κερδίσουν κάποιους από τους υποψήφιους άλλων ταινιών, αυτό είναι άλλο θέμα!) . Το πως κατάφερε να κερδίσει 7 Όσκαρς όμως, αυτό πραγματικά με ξεπερνά! Πρέπει να πω ότι βρήκα την ταινία κουραστική και καθόλου απολαυστική...
Άγριες Φράουλες (1957)
Ο Μπέργκμαν έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένας δημιουργός καταθλιπτικών ταινιών που ξεπερνούν τις επιφανειακές σκέψεις των περισσότερων ανθρώπων. Δόξα τω Θεώ το κάνει κάποιος! Σε αυτό το ιδιοφυιές έργο, μας ζητείται να εξετάσουμε ποιος είναι ο Θεός και τι κάνει μια ζωή αξιόλογη. Και αν η ανθρώπινη φύση αλλάζει καθώς περνάνε οι γενιές, ή είναι μόνο τα κοστούμια που αλλάζουν. Ως συνήθως,...