Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Βλέποντας αυτή τη ταινία, αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι οτι η αστυνομία (σε όλον τον κόσμο) δεν επιτρέπει ποτέ να συμβεί μια ληστεία (ή οποιοδήποτε έγκλημα), αν γνωρίζει εκ των προτέρων οτι θα συμβεί. Κι αυτό γιατί σκοπός της είναι να αποτρέψει το έγκλημα και όχι να επιτρέψει να συμβεί ο έγκλημα για να έχει στοιχεία να συλλάβει τους εγκληματίες. Συγκεκριμένα σε αυτήν...
Η Γυναίκα του Πέμπτου (2011)
Περί τίνος πρόκειται τελικά; Λοιπόν, εξαρτάται αν πιστεύετε ότι έχει πραγματικά σημασία. Η ταινία λειτουργεί καλά ως ένα σκοτεινό και μυστηριώδες ευρωπαϊκό θρίλερ για τις δύο πρώτες πράξεις, αλλά καταρρέει σε μια σειρά από άλυτα αδιέξοδα στην τρίτη και τελευταία πράξη. Ο Ίθαν Χοκ είναι εξαιρετικός ως ο άθλιος, μπερδεμένος μυθιστοριογράφος Τομ Ρικς, και η Κρίστιν Τόμας τον στοιχειώνει...