Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Ο Σβαρτσενέγκερ γέρασε και το παραδέχεται. Όμως ακόμα γεμίζει τον κινηματογραφικό φακό και με τη παρουσία του αλλά και με τα ακόμα μέχρι σήμερα αυστριακο-Αγγλικά του. Θα στεκόταν η ταινία χωρίς τον Σβαρτσενέγκερ; Πιθανόν. Σταθερή αξία και παντοτινή, όχι τόσο ως ποιότητα ηθοποιού, αλλά αμερικανικού θρύλου. Ο Τζι Γουν Κιμ κάνει μια εξαιρετική σε όλα σκηνοθεσία (για την εμπειρία του),...
Pandora (2016)
Πάντα με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι Κορεάτικες παραγωγές μπορούν να κάνουν ταινίες τύπου Χόλιγουντ με ένα κλάσμα του προϋπολογισμού που έχουν συνήθως οι ταινίες του Χόλιγουντ. Το «Pandora» έχει το είδος της ταινίας καταστροφής και ως επί το πλείστον το κάνει αρκετά καλά. Η ταινία φαίνεται πολύ κομψή και ακριβής, έχοντας ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων που δεν φαίνεται καθόλου ψεύτικο....