Ενδιαφέρουσα, κυρίως λόγω της παρουσίας της Νούμι Ραπάς και του Τέρενς Χάουαρντ. Ο Κόλιν Φάρελ αν και πρωταγωνιστής, χάνεται λόγω των καλλιτεχνικών αλλά και φυσικών του διαστάσεων. One man show λοιπόν για τον Κόλιν Φάρελ, ο οποίος όπως είναι αναμενόμενο τα βάζει με όλους και τους καθαρίζει όλους με απίστευτη ευκολία. Το σενάριο τετριμμένο: κάποιος προσπαθεί να εκδικηθεί τους υπεύθυνους...
Βασισμένη στο μυθιστόρημα της Anna Todd για μια αισθηματική ιστορία δύο κολεγιόπαιδων, πρόκειται για μια σοβαρή ιστορία της πρώτης πραγματικής αγάπης και πρώτης σεξουαλικής εμπειρίας, στην οποία δε συμβαίνει τίποτα για πάρα πολλή ώρα και όταν συμβαίνει, είναι τόσο κουραστικό ώστε να σε κάνει να ξανασκεφτείς τη ζωή σου μέχρι αυτό το σημείο και τι σε ενέπνευσε να χάσεις 105 λεπτά...
Ομάδα Αυτοκτονίας (2016)
Θα περίμενε κανείς οτι η DC προσπαθεί να τοποθετηθεί ως άξιος αντίπαλος της Marvel. Και ενώ στον κόσμο των κόμικς είναι πράγματι ανταγωνιστική, είναι δύσκολο να δούμε κάτι τέτοιο να συμβαίνει σύντομα στο κινηματογραφικό σύμπαν. Είναι κρίμα όταν σκέφτεσαι ότι και σε αυτό θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερη. Αν και έχω δει μόνο την κινηματογραφική έκδοση, δυστυχώς δεν ήταν τόσο διασκεδαστική...