Schwarzenegger is back! Επιτέλους μια ταινία του με τις ριζές της στη δεκαετία του '90, όταν ο Σβαρτσενέγκερ έσπαγε τα ταμεία με τις πρώτες του κωμικές ταινίες δράσεις. Η τελευταία πολύ καλή του εμφάνιση, συνοδεία ευχάριστων και ευφάνταστων χαρακτήρων, σε ένα πολύ καλό σενάριο μιας ομάδας επαρχιωτών που καλούνται να τα βάλουν με έναν βαρώνο ναρκωτικών. Έξυπνο χιούμορ, πολύ δράση...
Αν έχετε δει την Τριλογία του Bourne και μετά δείτε αυτό εδώ, θα απογοητευτείτε σοβαρά. Είναι μια πολύ φτωχή εκδοχή! Αυτή η ταινία προσπαθεί να είναι ό, τι ήταν η σειρά Bourne - αλλά αποτυγχάνει θεαματικά. Κάθε στοιχείο αυτής της ταινίας που συνδυάζεται για να φτιάξει το σύνολο της αξίζει κακής κριτικής. Η ιστορία είναι ερασιτεχνική. Όταν φτάσετε στο τέλος της ταινίας, θα θυμάστε...
Γλυκιά Ζωή (2007)
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....