Κλασσική ιταλική κωμωδία, από αυτές που βγαίνουν κατά δεκάδες κάθε χρόνο στην Ιταλία. Η ιστορία γνωστή, ο μεσήλικας πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται οτι δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια χρόνου στη ζωή του και αποφασίζει να την αλλάξει, εγκαταλείποντας τα στερεότυπα και τον συντηρητισμό. Αν και αυτή είναι μια φάση που προφανώς τη περνάμε όλοι, οι καταστάσεις που θα ζήσει δεν είναι τόσο ιδανικές...
Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...
Shogun (2024)
Περίμενα με ανυπομονησία τη νέα σειρά του Shogun, ειδικά ως θαυμαστής της πρωτότυπης σειράς με τον Richard Chamberlain. Αυτή η επανεκκίνηση ξεπερνά τον προκάτοχό της με πιο πλούσια εστίαση στους ιαπωνικούς χαρακτήρες, ενισχύοντας σημαντικά το δράμα. Ενώ το μεγαλύτερο μέρος του καστ έδωσε εξαιρετικές ερμηνείες, ο Cosmo Jarvis φαινόταν κάπως άκαμπτος και δεν είχε συναισθηματικό βάθος...