Από τις πολύ καλές αισθηματικές ταινίες με πρωτότυπο σενάριο και εξαιρετική μουσική. Η αφήγηση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή καθώς παράλληλα εξελίσσονται οι σκηνές της ταινίας δίνει μία μοναδική διάσταση στην εξέλιξη και το νόημα της ιστορίας. Αν και όχι ιδιαίτερα γνωστοί οι πρωταγωνιστές, αποδίδουν τέλεια τους χαρακτήρες που εκπροσωπούν. Ο Άντον Γιέλτσιν είναι πολύ πειστικός...
Το London Fields φαίνεται να είχε πολλές δυνατότητες. Η πλοκή είναι αρχικά πολύ ενδιαφέρουσα και η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και αισθησιακή, κάπως neo noirish. Με το ύφος και το σκηνικό των Άγγλων γκάνγκστερ, αρχικά μοιάζει με μια διασταύρωση ταινίας του Γκάι Ρίτσι και ενός graphic novel του Frank Miller. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά από λίγο. Η πλοκή γίνεται τυχαία...
Μπάτσοι από τον Πάγκο (2010)
Αρχικά θα πω ότι η ιστορία ήταν καλή. Αλλά αυτό συμβαίνει συνήθως σε κωμωδίες. Πρέπει λοιπόν να δούμε αν η ταινία κάνει τον θεατή να γελάει. Εάν είστε οπαδός της κωμωδίας του Will Ferrell και του Mark Wahlberg, τότε θα γελάτε σχεδόν σε όλη την ταινία. Ο Ferrell είναι πραγματικά διασκεδαστικός. Θέλω να πω ότι παίζει έναν χαρακτήρα, αλλά χρησιμοποιεί το τυπικό του χιούμορ. Ο Wahlberg...