Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω
Sex και ίντριγκες παντού κάνουν το σενάριο ανύπαρκτο και τη θέαση εύκολη για τους εύκολους και αβάσταχτη για τους δύσκολους. Στο συνηθισμένο μοτίβο των ελληνικών ταινιών αυτού του τύπου, η ταινία δεν έχει τίποτα να προσφέρει πέρα από την αναγνωρισιμότητα (πλέον) των πρωταγωνιστών και ελάχιστες παροδικές στιγμές χιούμορ. Είναι δύσκολο να το δεις, ακόμα και τη πρώτη φορά
Νομοταγείς Τύποι (2012)
Η ταινία ήρθε από το πουθενά. Ο σκηνοθέτης, ο Fisher Stevens, είχε μόνο μία αξιόλογη δουλειά στο ενεργητικό του, το "Just a Kiss" του 2002. Είναι περισσότερο γνωστός ως ηθοποιός και παραγωγός του βραβευμένου με Όσκαρ ντοκιμαντέρ The Cove. Και ο σεναριογράφος, Ο Noah Haidle, ήταν στην αρχή της καριέρας του. Αυτοί οι δύο συντελεστές βλέπουν κάθε σκηνή ως ευκαιρία να προσθέσουν χρώμα,...