Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...
Η ταινία είναι καταπληκτική έχει πολλές ανατροπές και σε κρατάει σε αγωνία . Επίσης υπάρχουν σημεια που σε κάνουν να νοσταλγείς το ορίτζιναλ. Παρόλα αυτά μπορούσαν και καλύτερα για παράδειγμα πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι ότι δεν υπάρχουν chase scenes , ο ghostface σκότωνε κατευθείαν τα θύματα και αυτό ήταν κάπως περίεργο για τους φαν που έχουν συνηθίσει τον κλασικό...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...