Η κύρια διαφορά αυτής της ευρωπαϊκής ταινίας είναι ότι ο ήρωας (ο διεφθαρμένος ήρωας) δεν μοιάζει καθόλου με τον Ράμπο, επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευγλωττία του για να χειραγωγήσει τα πράγματα σε ένα σύστημα όπου κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν. Η σωματική βία είναι ελάχιστη στην ταινία. αλλά ο διάλογος και οι καταστάσεις είναι πραγματικά έντονες. Υπάρχουν κάποιες...
Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...