Ξυλο, μπουνιδι, πιστολιδι, με τους ανθρώπους να σκοτώνονται όπως σε βίντεο γκειμ. Κλασική αμερικανική συνταγή! Ο σκληρός τύπος, ψυχρός δολοφόνος, αηττητος (δεν μένει κανείς ζωντανός στον πέρασμα του) αλλά έχει ιερό σκοπό! να σώσει την κορη... ο δολοφόνος- τρυφερός πατέρας που πάει να βρει την "απαχθεισα", κατά τη γνώμη του κόρη. Ούτε ξέρουμε καν πως μπλέχτηκε εκεινη με τα ναρκωτικά!...
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Λίβανος (2009)
Σίγουρα, αυτή η ταινία έχει μια καινοτομία. Η άποψη των πραγμάτων του διοικητή του τανκ και το κλειστοφοβικό εσωτερικό του άρματος. Αλλά αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει ουσιαστική ανάπτυξη χαρακτήρων και καμία αλλαγή σκηνής. Το βασικό μήνυμα είναι ο πόλεμος είναι η κόλαση, αλλά αυτό το έχουμε δει πολλές φορές πριν. Ουσιαστικά, είναι 90 λεπτά διαφόρων σκηνών βρώμικων ανδρών που παραπονιούνται,...