Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Για πολλούς ο πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός από αυτούς, του Colin firth στο ρόλο ενός αμερικανού στρατιώτη που έγινε αιχμάλωτος των γιαπωνέζων βασανίστηκε και κουβαλούσε αυτή τη φρίκη στην υπόλοιπη ζωή του, μέχρι που συμφιλιώθηκε με το παρελθόν και τον εχθρό του. Δίπλα του η Νικόλ Κίντμαν ως αφοσιωμένη και συμπονετική σύζυγος. Η ταινία μας πηγαίνε...
Η Μέρα της Βαστίλης (2016)
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...