Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ο Μελ Γκίμπσον σκηνοθετεί το δεύτερο οσκαροποιημένο του δημιούργημα 20 χρόνια μετά το Braveheart. Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του αμερικανού στρατιώτη Desmond T. Doss, μας μεταφέρει στην Οκινάουα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο συγκεκριμένος στρατιώτης γίνεται ήρωας παρά την άρνησή του να έχει όπλο μαζί του στη μάχη. Ο πρωταγωνιστής Άντριου Γκάρφιλντ τα καταφέρνει καλά...
Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη (1998)
Η ιστορία δεν είναι κάτι καινούριο: Ένας άντρας που προσπαθεί να κερδίσει την αγάπη αυτής που θαύμαζε. Όλοι έχουμε δει κάτι τέτοιο στο παρελθόν και θα δούμε κάτι τέτοιο στο μέλλον. Αλλά σε αυτήν την ταινία η πλοκή δεν είναι σημαντική. Όταν το παρακολουθείτε, απλά ξέρετε πώς θα τελειώσει, και έτσι η εστίαση δεν είναι στην πλοκή αλλά στα πραγματικά γεγονότα στην ταινία και υπάρχουν...