Ο Gabriele Salvatores έκανε μια ταινία που εξελίσσεται κατά τη διάρκεια ενός πολέμου χωρίς καμία πολεμική σκηνή, παρουσιάζοντας το ελληνικό νησί ως παράδεισο στη Γη για αυτούς τους ασυνήθιστους στρατιώτες. Όλοι τους έχουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους, αλλά καθώς περνάει ο καιρός, μόνο ένας στρατιώτης προσπαθεί πάντα να φύγει με κάθε κόστος (θέλει να επιστρέψει στη γυναίκα του)....
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
Θα Κλέψω τη Νύφη (2008)
Πόσες φορές πια θα δούμε παράλληλες ρομαντικές ιστορίες που εξελίσσονται στη Νέα Υόρκη με τις ίδιες ανατροπές και το ίδιο happy ending; Και με τους ίδιους ηθοποιούς μάλιστα! Η ταινία κυκλοφόρησε το 2008 όταν ήδη είχαν βγει αρκετές τέτοιου είδους ταινίες. Παραμένοντας η συνταγή βαρετή αλλά επιτυχημένη μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει άλλες τόσες. Προσωπικά πιστεύω ότι αν κάποιος έχει...